บทที่ 76

ไลแคนธาร์

เสียงครางและเสียงคำรามดังก้องไม่รู้จบอยู่ในเต็นท์หลังเล็กขณะที่ร่างกายของเราเคลื่อนไหวเข้าหากันตามจังหวะอันสิ้นหวัง เหงื่อและของเหลวจากกายเราซึมโชกไปทั่วผืนผ้าปูที่นอนเบื้องล่าง แต่ข้ากลับหลงมัวเมาอยู่ในร่างกายของเธออย่างสมบูรณ์ ไม่สามารถถอนตัวออกจากความอบอุ่นอันน่าเคลิบเคลิ้มที่โอบล้อมข้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ